Nasz mistrz

MistrzMistrz Moy Lin-shin był mistrzem tai chi i mnichem taoistycznym. Studiował tai chi, Lok Hup Ba Fa i inne wewnętrzne sztuki taoistyczne przez ponad 30 lat w Chinach i w Hongkongu. Wyemigrował do Kanady w 1970 roku. Założył Stowarzyszenie Tai Chi w Toronto, a później Stowarzyszenie Taoistycznego Tai Chi w Kanadzie i Międzynarodowe Stowarzyszenie Taoistycznego Tai Chi. Jego wizja i postawiony sobie cel pomagania
ludziom w odzyskiwaniu zdrowia zainspirowały wiele osób i obecnie Międzynarodowe Stowarzyszenie Taoistycznego Tai Chi ma oddziały w 25 krajach, w około 500 miejscowościach. Mistrz Moy miał głęboką wiedzę na temat sztuk taoistycznych, które obejmują zarówno fizyczną, jak i duchową praktykę. W taoizmie drogę do zdrowia stanowi zharmonizowanie ciała i umysłu, tak więc Mistrz Moy uczył całościowego podejścia do zdrowia. Sam stanowił wzorowy przykład współczucia, pokory i altruizmu. Zawsze mówił o sobie, że jest instruktorem ochotnikiem, przypominał, że sam jest uczniem, opowiadał o wizytach u swojego nauczyciela. Był pierwszym, który darował pieniądze Stowarzyszeniu i inicjował liczne akcje charytatywne.
Nieustannie pracował na rzecz stworzenia ogólnoświatowej organizacji pomagającej innym, lecz zwracał także uwagę na drobniejsze sprawy.

Na przykład pewnego dnia przeczytał w gazecie, że lokalny oddział straży pożarnej potrzebuje defibrylatora. Pan Moy w dwa dni zorganizował zbiórkę funduszy i przesłał czek na 8000 dolarów na posiedzenie Rady Miasta. W swoim domu na ul. D’Arcy w Toronto inicjował różne działania społeczne. Zachęcał członków Stowarzyszenia, by organizowali dla seniorów bankiety, przewozy, wycieczki, wizyty domowe, by pomagali starszym imigrantom w nauce języka angielskiego. Zapoczątkował program Żywność dla Bezdomnych (wydawanie bezpłatnych posiłków ubogim), który jest do dziś kontynuowany na ul. D’Arcy co poniedziałek.

Istnieją dosłownie niezliczone przykłady, jak Mistrz Moy pomagał chorym; m.in. zorganizował zajęcia Taoistycznego Tai Chi dla osób z HIV/AIDS oraz dla wielu grup ze specyficznymi problemami zdrowotnymi. Osobiście prowadził zbiórkę funduszy na budowę Centrum Powrotu do Zdrowia (Health Recovery Center) w Ośrodku Międzynarodowego Stowarzyszenia w Orangeville, gdzie ludzie chorzy mogą uczęszczać na specjalne warsztaty.

Przed śmiercią w 1998 znalazł się w szpitalu Mississauga i tam dowiedział się, że szpital potrzebuje funduszy. Zainicjował kampanię, w wyniku której wśród członków Stowarzyszenia Taoistycznego Tai Chi zebrano 100.000 dolarów. Mistrz Moy uczył każdego chętnego. Swoim działaniem ucieleśniał taoistyczną zasadę poświęcenia życia na rzecz uwolnienia ludzi od cierpień.

Aktywnie uczestniczył w prowadzeniu zajęć i warsztatów w całej Kanadzie, w USA, Wielkiej Brytanii, Europie, Australii i Nowej Zelandii. Osobiście przeszkolił dziesiątki tysięcy ludzi, przekazywał inspirację i szczegółowe rady, by pomóc tym, którzy chcieli ciężko pracować i osiągać wysoki poziom w praktyce tai chi. Przez całe życie okazywał niezwykłe poświęcenie swojej sztuce i pomaganiu innym, nawet kiedy ciężka praca przy nauczaniu i organizowaniu Stowarzyszenia odbiła się na jego zdrowiu.

W młodości Pan Moy był chorowity i z tego powodu jako nastolatek zaczął praktykę w świątyni taoistycznej. Doskonaląc przez lata różne sztuki walki i chi kung u różnych nauczycieli, doszedł do syntezy tego, co stało się znane jako taoistyczny styl tai chi. Podstawową, wyróżniająca cechą tego stylu jest koncentracja na maksymalnym czerpaniu korzyści zdrowotnych z każdego ruchu całej formy. Stąd w taoistycznej formie nacisk na obracanie i rozciąganie oraz stosowanie szczególnych kątów przy ustawianiu stóp i bioder. Za równie ważną Mistrz Moy uważał zasadę, aby Taoistyczne Tai Chi było nauczane jedynie przez ochotników w ramach organizacji charytatywnej, nie nastawionej na zysk. Celem Taoistycznego Tai Chi jest przede wszystkim poskramianie serca, pomaganie innym i rozwijanie zdolności współodczuwania z innymi.

Mistrz Moy wplótł w taoistyczny styl kluczowe zasady, które poznał, praktykując sztuki wewnętrzne - Lok Hup Ba Fa (Liu he ba fa), tai chi, Hsing I, Pa Kua i Taoistyczny Chi Kung.

Zewnętrznie atrakcyjna, wewnętrznie bardzo mocna forma Lok Hup odegrała szczególną rolę w tworzeniu stylu taoistycznego. Sztuka Lok Hup pochodzi z ok. IX wieku, a za jej twórcę uważa się taoistycznego mędrca Chen Hsi I. (Chen Hsi I mieszkał na górze zwanej Hua Shan na północy centralnej części Chin i był piątym patriarchą odłamu Hua Shan, z linii Północnej Szkoły Taoizmu).

Jednym z głównych nauczycieli Mistrza Moy był Mistrz Leung Jee-peng (Liang Tzu-peng; 1900-1974), sławny instruktor Lok Hup i innych sztuk z Akademii Sztuk Walki Ching Wu w Szanghaju. Mistrz Moy wiele lat ćwiczył również w Hongkongu z Mistrzem Sun Dit, kolegą Mistrza Liang, znanym ze swych szczególnych umiejętności w Hsing-I i Pchaniu Rąk. Uczył się również u nauczyciela Taoistycznego Chi Kung, który woli nie ujawniać swego nazwiska.

By pogłębić rozumienie taoistycznych podstaw tai chi oraz ułatwić zrozumienie kultury wschodniej na Zachodzie, Mistrz Moy pomógł założyć organizacje koncentrujące się na taoistycznych sztukach wewnętrznych. Przed swą emigracją do Kanady uczestniczył w założeniu Instytutu Yuen Yuen w Hongkongu, a także (wraz z taoistycznymi Mistrzami Mui Ming-to i panią Tang Yuen Mei) taoistycznej świątyni Fung Loy Kok w New Territories w Hongkongu (zał. 1968 r.). Mistrz Moy (wspólnie z Mistrzem Mui Ming-to ) założył w Toronto w 1981 roku Instytut Taoizmu Fung Loy Kok i obydwaj stopniowo zakładali kolejne oddziały Fung Loy Kok w Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii i w Stanach Zjednoczonych.

Mistrz Moy założył także Akademię Gei Pang Lok Hup, którą zadedykował pamięci swojego nauczyciela, Mistrza Liang.

Kiedy pytano, dlaczego swoje tai chi nazwał taoistycznym, Mistrz Moy odpowiadał, że mógł ten styl nazwać swoim nazwiskiem - „styl Moy”, co jest powszechną praktyką w nazewnictwie różnych odmian sztuk Wschodu. Niemniej jednak wolał nazwę Taoistyczne Tai Chi, bo chciał podkreślić pochodzenie tej sztuki z tradycji taoistycznej. Traktował pracę całego swojego życia jako kolejne ogniwo w długiej linii pokoleń praktyków wzbogacających tę pradawną wiedzę.

Osobisty przykład Mistrza Moy współczucia i szczodrej bezinteresowności pomógł wielu ludziom, a jego głębokie rozumienie sztuk taoistycznych przywróciło wiele utraconej wiedzy starożytnych mędrców.

 



  © 2008 STTC www.augustyniaq.pl